Wat hebben de Femmes de Virunga en vrouwelijke chef-koks gemeen?

Voor zonsopgang wordt Cristina García Suárez wakker en na een klein ontbijt rijdt ze met haar auto naar het restaurant in de uitlopers van de Amboto-berg in de Spaanse Baskische regio. De pandemie heeft de opkomende jonge chef-kok teruggebracht naar haar geboortestad Durango en naar een afgelegen bergrestaurant dat Mendi Goicoa heet, wat in het Euskera "de berg van boven" betekent. Zoals zoveel bergtoppen is Amboto beladen met mythen en tradities.

Het aftasten van de grenzen van tradities is vaak wat Cristina inspireert, net als het samenbrengen van zoete en zoute ingrediënten in haar gerechten. Cristina heeft gewerkt onder leiding van enkele van de meest prestigieuze chef-koks in Spanje en heeft geleerd te vertrouwen op haar eigen oordeel en haar talent te bezitten.

Als Cristina in haar stijlvolle restaurantkeuken werkt, kan ze door de brede raamschermen naar buiten kijken, naar de Amboto. Ze zeggen dat de godin Mari daar in een grot woont. Mari vertegenwoordigt de voorchristelijke aardemoeder. Zij helpt de boeren het weer en de oogst te voorspellen. Mari is machtig, onafhankelijk en mooi. Ze wordt gediend door een hof van heksen en vrouwelijke geestengidsen. Als zij lachen, doen zij dat vanuit hun binnenste, tonen zij hun tanden, onbevreesd en sterk.

Wanneer wolken de Amboto-berg bedekken, is Mari uit haar grot gekomen - zo wil de mythe. Dat zijn de meest harmonieuze dagen in Cristina's keuken. Onder de gasten van Mendi Goicoa ontstaat een kostbaar gevoel van vrede.

Het is hetzelfde gevoel van vrede dat Léontine Kavira beroert als ze vanaf haar kleine perceel cacaobomen omhoog kijkt naar de Rwenzori, de witte bergen van de maan in Oost-Congo DR. De bergen brengen hun vrede over aan de mensen op een manier die aan de goden doet denken.

Nog niet zo lang geleden waren er godvergeten dagen in Leontine's leven. Toen soldaten de dorpen plunderden en alle vrouwen meenamen waar ze de hand op konden leggen. Hongersnood was slechts een slechte oogst verwijderd en niet elk kind groeide op tot volwassenheid.

Met haar tweeëndertig jaar is Leontine volgens de Congolese levensverwachting op middelbare leeftijd. Maar ook al beginnen haar botten pijn te doen tijdens de lange dagelijkse wandelingen naar de velden voor water en hout, toch is het leven rustiger en productiever geworden in Mundubiena en de andere dorpen die grenzen aan Afrika's oudste nationale park, de Virunga.

Premium

Original Beans - De lach van vrouwen

Volg ons laatste nieuws

JRE-Wereld

Partners

Leden

Premium

Global Partners

Volg ons